Yüreğin yansın Şiiri - Emrah Erçin

yüreğin yansın ahım gözlerinden boşalsın
nereye kacarsan kac peşinde dolansın
yalan dünyanın yalan sevdasısısn
benim içim cok yandı seninde için kanasın

diyar diyar gezip derman bulmayasın
yaraların ben aklına geldikce kanasın
ihanetlerini nankörlüklerini umarım birgün sende yaşarsın
iş işten geçti feryat ederek saclarını yolasın

dertli dertli ellerim ttreyek yaktığım sigaram gibi
sende yavaş yavaş yanıp kül olasın kül olasın
gittiğin her yerde yüzüne kapılar kapansın
pişmanlıkların ile peşime düş yolcu olasın

o kervan gecdi cokdan bu diyardan
şimdi sokak sokak gezir medet umarsın
aman dilenirisn yakıp kül ettiğin bu yardan
gelme isdemem şifa olsan sürmem seni yarama
ben havale ettim seni cokdan mevlama

seni seveceğime keske iki kurşun sıksaydım biri kalbime biri kafama
benim yüreğimi yaktın seninde yüreğin yansın
gözlerinden yaşlar değil kanlar damlasın

şimdi gasırga olup dalınızı ağacınızı sökerim bilirisn
senin için kımıldamaya bile değmezsin
neden susup boyun eğersin
ihanet edip giderken havalı sözlerin söylsene yine

ohh ettim iyi yaptım aldattım desene
sonra pişman olup geri geldiğini
ne olursa olsun bir güb beni kurtar desem koşup gelirmisin diye desene

ben söyleyeyeim gelmem gelmem
dedimya şifa olsan merhem diye surmem yarama
seni içimden söküp atsın diye cok yalvardım mevlama
birdaha kanmam yalan sevdana
şimdi birazda odurda sen ağla