Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Hani aşk'ı yazacaktın ne işin var buda/layla
bulutu dağıtır rüzgâr
yazın yağmur
kışın da kar
börtü böcek kelebekler
gelincikler

Yükseldiğin kadar yükseldin
Tavan mı yapacaksın?
Ayağını bas yere
Havan dan uçacaksın
İnsan oğlu kuş misali değil mi
Bazen uçup uçup ta göklerde

Yavu ayağlarim yanir öle böle degil

Girdim kaplan kürküne
ne gacıları korkuttun mu
miyav dedim anlamadılar
tınmadılar

Dün gece el ayak çekildiğinde
Kıpırtısız bir ortamda
Çıktım yine hayal yolculuğuna
Bir gün öncesinden günü,
Güneşi gurbederken ıskalamışım
Dedim ay ne güne duruyor

Dün gece yine eskisi gibi
seni bekledim gizli bahçemizde

ay dolunaydı, bir yıldız kaydı
güller fısıldaştılar koku saçtılar

Yaylalar yaylalar



ansızın durmaksızın gelecek barış
dilinde bir türkü

Kızım sana diyorum da anla gelinim
Sağır sultan bile duydu gelinim duymaz
Bizimkisi nedense hiç oralı değil
Kapamış gözlerini göreli değil

Çocuklar ölüyor gençler ölüyor

Bir ara seni görmüşler şehre gelmişsin
Dostlarımıza beni sormuşsun
O evlendi demişler-Çok ağlamışsın

İnanma dost görünen düşmanlarıma
Sözüm var sana yeminim

Yaşamını omuzumda geçiren o mavi kuş
Belli belirsiz bir zamanın belirli bir gününde
belli belirsiz bir gecenin ve hücrenin gölgesiyle
haşır neşir olmuştuk ki
ay çıktı en parlak yüzüyle

Sonunda gidiyorum işte
Son kez konuş benimle
Ve gözlerimin içine bak ki
Son bakışlarını götüreyim birlikte
Yola ben çıkıyorum
Ama yolum çok kısa