Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

-Bu ses de ne, kim var orda; ? Burası karanlık seni göremiyorum; elektirik mi kesildi?

-Sen öyle san! Sen de artık aramızdasın büyük ruhun karşısına çıkacaksın.
-Kimsin ne büyük ruhu, biri bana şaka mı yapıyor?

Tam o anda bir el dokundu kulağıma titrediğimi hissettim.

Kara gözlü ürkek tavşan
Nedir bu yüzündeki nişan
Hüzün mü seni ay parçası yapan
O içine akıttığın gözyaşların yaptı tavan

Adın sabah mı gece mi

Barış Türkiye’m

Barış Türkiye’m şansınla
bütün karaları at üzerinden

al aşağı etti yine kündeye getirmelerle

Bir sana bir bana
bir sana bir bana bir ona
banana
banana

ayıns sıvay dray

Bahar kıpırtıları



bir ağaca sırtımı dayamış dalgın gözlerle ufka bakıyorsam-
bil ki seni düşünüyorum-

Bahar Şenliği



Gel de şimdi öpme baharı
Açma pencereleri ardına kadar

İstanbul başımı döndürüyorsun

Galata’dan aşağı bakıyorum
sökülmüş eteğimi dikiyorum

başım dönüyor dönerken İstanbul’ da öyle

Oturabilirmiyim bir daha denize karşı?
Çığlık, çığlığadır şimdi Martılar....
Cıvıl, cıvıldır kapalı çarşı
Çarşıda turistler vardır.

Denize nazır o muhteşem yalılar...

"B ir tatlı huzur almaya geldik Kalamıştan
İ stanbul’u fethettik yeni baştan
R engi dumansı mavi ki o yedi tepeli bir şehir

T epe tepe boydan boya uzanıp denize uçtan uca
A şkın rengine bürünür Çamlıca

Beni böyle derde garkeden
Bir adam sevdiğim adam
Yastığım yorganım ıslak
Gözümün yaşıyla bezeli odam
Çok zaman geçti üzerinden çook
Lakin gönlüm kırıldı bir kere