Güvenme gençliğe güvenme mala
Mevlam nasip etsin imanlı yola
Beş metre bez yetiyor kula
Malı da mülkü de yer karatoprak
Kalmaz güzelliğin kalmaz endamın
Sonunda cennet olmasa
Bu dünya hiç çekilmezdi
Bizim için yaratmasa
Bu dünya hiç çekilmezdi
Allah vergisi olmasa
Oynadın duygularımla
Türlü türlü huylarınla
Bu dünyada varlığınla
Sen bir insan olamazsın
Yakıp gittin hayallerim
Unutmadım cemalini yüzünü
Sana açtım yüreğimi gönlümü
Söz verdim de çektim senin nazını
Bu güzellik sen de kalır mı sandın
Senden başkasını görmezdi gözüm
Ruhun bedeninden çıkıp gitse de
Mezarın seni toprak etse de
Üzerinde yeşil otlar bitse de
Sen yüreğimdesin ölmedin annem
Yediğin ekmeğin aşın bitse de
Gövde kuruduktan sonra
Dalda yaprakta olmuyor
Gönül kırıldıktan sonra
Tedavisi de olmuyor
Gövde kök üstünde olur
Özlemiştim gözlerinin rengini
Gönül arar bulamadı dengini
Ne eyleyem ağaları zengini
Olursa gönülden sevenim olsun
Bir dilim ekmeği bölüp paylaşam
Altın pas tutmazda değeri bitmez
Yanmayan ateşin dumanı tütmez
Fani insanoğlu haddini bilmez
Unutma sonunda ölüm var ölüm
Günü gün eder haddini bilmez
Zindan ettik bu geçici dünyayı
Özlemişim memlekette olmayı
Düşlüyorum yazın köye gelmeyi
Bu senede gidemezsem ölürüm
Özlemişim memleketi dağları
Yaz baharım boşa geçti
Kar yağar başıma benim
Kısa ömür boşa geçti
Girer düşlerime benim
Felek kurmuş tuzağını
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!