Kabrinde rahat uyu sen Mehmedim
Bu vatan, bu millet sana minnettar.
Elbet yerde kalmayacak akan al kanlar
Kabrinde rahat uyu sen Mehmedim.
Bir seher yeliyle gülücüklerle uyanınca
Bir yıldız kaydı göklerden
Ay çıkmadı, O gün hüznünden.
Dünya hâlâ karanlık, sisli
Savaşların eteğinde doğdu çocuklar,
Açık kaldı gidenlerin gözleri…
Güvenme nefsine
Bir gün gelecek
Hesap vereceksin
Zaman ahir zaman
Günahlarla geçmiş
Bunca zaman
Gözlerin görmez ise nimeti,
Kulakların duymaz ise garip sesi.
Kalbin verse de nefesi,
Ölüdür bu beden ey kardeş.
Ayakların gitmez ise hak yolunda,
Kanadı kırık bir kuş gibiyim
Sensiz uçamam göklerde.
Solmuş bir çiçek gibiyim
Açamam sensiz bahçede.
Açtım günahkâr ellerimi
Pranga vuruldu dilime
Bitti sözlerim sözlerinle
Hayalin sardı beni
Esir oldu gözlerim gözlerine.
Seninle yürür, seninle gezerim
Seninle tutar ellerim
Ruhuma şimşekler çaksa
Çağlayan ırmaklar aksa
Her an yanımda olsan da
Geçmez susuzluğum sana
Bir gün duyulur:
Minarelerden sala sesi
Haber olur gazetelere
İlan verilir, çelenk göndermeyin
Bilmem hangi hayır kurumuna
Bağış verilsin denip kabul edilir taziyeler.
Allah’a dost olup
Girmek istersen cennete
Uzak dur günahlardan
Kurtul her tür eza ve cefadan
Sabret hayır yolunda
Bin açtı sevda tohumları
Açık meleklerin kolları
Bakışın aldı beni benden
Bulut üstünde coştu ruhum
Gündüz oldu karanlık gecem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!