Yüce Mevla Şiiri - Kasım Kobakçı

Sensin kainatı yoktan var kılan,
Merhametinle her ruhu saran,
Zulmetin içinden nurları yakan,
Ey şefkati engin yüce Mevla!
*
Aciz bedenime derman verensin,
Gizli dertlerime şifa serensin,
Ağlayan gözümü mutlak görensin,
Ey şefkati engin yüce Mevla!
*
Gözümden dökülen yaşlara ulaş,
Karanlık kabrime nurunla yanaş,
Yalnızlık çölünde yegane sırdaş,
Ey şefkati engin yüce Mevla!
*
Kapına kapandım, kıldım secdeler,
Zikrinle aydınlık geçti geceler,
İsmindir dilimde bitmez heceler,
Ey şefkati engin yüce Mevla!
*
Mahşer meydanında bırakma darda,
Yanmasın bedenim ateşte, harda,
Ümidim yeşersin esen rüzgarda,
Ey şefkati engin yüce Mevla!
*
Dünyanın hevesi aldattı beni,
Kararttı gafletim, boğdu bedeni,
Bulurum tövbeyle affeden seni,
Ey şefkati engin yüce Mevla!
*
Nefsime uyarak saptım çukura,
Göster hidayeti, ulaştır nura,
Çıkar aydınlığa, erdir onura,
Ey şefkati engin yüce Mevla!
*
Taif sokakları, Mekke dağları,
Yeşersin duamla solmuş bağları,
Aşayım lütfunla zorlu çağları,
Ey şefkati engin yüce Mevla!
*
Yunus misali hep ağlat özümü,
Kabe'ye çevir şu kara yüzümü,
İlahi kelamla süsle sözümü,
Ey şefkati engin yüce Mevla!