Yorulmuşuz Şiiri - Erdal Fatih

Çokları konuştuk
Gidenleri
Kalanları
Bir şehri kınadık
Başka bir şehirde
Konuşmalar uzadıkça
Bazen kendimizi öldürüyorduk
Ben acemice
Annem ve Babam nasihatlıca
Hiç konuşmadığımız yağmur
Birden giriveriyordu sohbete
Bu pahalılıkta
Düşünceli yağıyordu sanki
Toprağın mı?
Yoksa
Ocağa atılan kömürün mü derdindeydi
Bilemedim.
Bir şeyin çok uzağındaydık
Ama bir şeyinde çok yakınındaydık
Denizin ayağına gidiyorduk
Banka oturmuş
Denize atılan oltaları
Seyrediyorduk .
Ben yeni bir balık kavgasından çıktım
İlgimi çekmiyordu balıklar
Annem gelmeyen balıklarda
Acemi bunlar diyordu
Bende kendi kaçan fırsatlarımın derdindeydim.
Bir ara annem soruyordu
Bu su nere gider diye
Babam çok uzağa diyordu
Abimin yanına gider diyordu
Bana geçmiş coğrafyamı hatırlatıyorlardı
Bir şeyin çok uzağındaydım
Ama bir şeyinde çok yakınındaydım