Halfeti Kedisi Şiiri - Erdal Fatih

Halfeti Kedisi

Doğduğun topraklar.

Kabul etmiyordu fakirliği.

Gönderiyordu

Git zengin ol, gel diye.

Orada gün gör diye.

Halfeti'nin

Ne yeşil gülü.

Ne de karagülüydüm.

Sadece

Toprağından koparılmış

Almanya'da

Maria'nın eline verilmiş

Gurbet gülüydüm artık.

Bakmıyordu.

Sormuyordu.

Bir de gammazlıyordu beni.

Daha beş yılım dolmadan.

Savrulmuş yapraklarımla

Fransa’ya kaçarak

Hançer lakaplı

Halamın yanına gidiyordum.

Çık dedi.

Dolaş dedi.

Parkımızda

Parkın bahçesinde ağaç arkasına pısmış

Halfeti kedisi oldum.

Bankta oturan

Fransız kızlara

Miyav dedim.

Miyav dedim.

Dönüp arkaya baktılar

Nerden geliyor bu ses diye

Beni görür görmez kaçıştılar

Durun kaçmayın

Ben Halfeti kedisiyim dedim.

Dinletemedim.

Hançer Halam duydu

Kızdı bana

Bindirdi metroya

Üzerimde örtüyle örttü.

Örtü altında.

Kaçak tütün kokuyordum

Terledikçe

Kaçak çay oluyordum.

Fransız polisi metroda dolanıyordu.

Örtüyü çekiverdi birden.

Durun!

Ben

Ne gurbet gülü

Ne de Halfeti kedisiyim dedim.

Dinletemedim.

Kelepçe vurulup

Köyüme gönderilmiş

Bir

Karagül oluverdim.