Yorulmuşsun Şiiri - Mehmet Tevfik Eltas

Yorulmuşsun, görüyorum; adil olmayan harcın.
Döner dünya, adı belli; yaprağını budar hırçın.
Kaos söyler derdini, budar elin çiçeğini;
Helal haram karmaşası, örter ömrün eteğini.
"Niçin içersin?" diye sordular mı sana acep;
Hangi ağır hükümler sarhoş yaptı seni Recep?
Âlemin kralları, verir yangın, verir hüküm;
Kâbe yıkan günahkâr! Sarhoşun iki büklüm.
Beyin çalar trampeti, ruhun nâlân nağmesi;
Duyuyorsun işte bak, sarhoşun feryat sesi.
Canını yakan belli, hangi puştun gölgesi;
Nağme olur yankılar, titrer gönül ezgisi.

Güçsüzün güçlüye bir daveti bu ancak;
Budamayasın asla, vurma cana sen kaçak.
Ateşin narında dönse de döner asla;
Kırmayasın sapından, aykırı faul pasla.