Yorgun yürekler Şiiri - Yorumlar

Masanın üstünde bir kandil, titrerken can çekişir her an,
Zihnimde bir mahşer provası, her kelime kopan bir feryat-ı figan.
Ben ki; Sezai’nin sürgünlüğü, Akif’in o hiç dinmeyen sızısıyım,
Kendi ruhunun karanlığında boğulan, bir demin son yazısıyım.

Yorgunluğum şahsi değil; bir Doğu Türkistan sabahıdır yüzüm,
Filistin’de yıkılmış bir duvarın dibinde, kurumuş bir gözdüm.