ANTOLOJİ ESER NO: 126
ESER ADI: YOLUN SONUNDA ARTIK
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
ÖLÇÜ: 7’li Hece Ölçüsü
TÜR: Veda / Hasret Türküsü
SÖZLER
Demek gidiyorsun sen
Beni terk ediyorsun
Ayrılık demiyorsun
Yolun sonunda artık
Maziler sende gizli
Gitmeyi kader bildin
Gözden yaş sildin üzdün
Yolun sonunda artık
Gönül kapım kapandı
Gözüm yollarda kaldı
Aşkın bende bir sızdır
Yolun sonunda artık
Gidele git sevdiğim
Vefasızmış kaderim
Yar yar diye inlerim
Yolun sonunda artık
Kayıt Tarihi : 19.04.2026 22:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; artık her şeyin tükendiği, sözün bittiği ve adımların geri dönülmez bir yöne doğru atıldığı o hüzünlü veda anının hikayesidir. Muharrem Ayrancı, sevgilinin gitmeyi bir "kader" gibi kabullenip, yaşanan maziyi de yanına alıp sessizce uzaklaşmasını izler. Bu gidiş, adı konulmamış bir ayrılıktır; ozan için ise hem bir bitiş hem de bitmeyecek bir sızının başlangıcıdır. Yolun sonuna gelindiğinde; dökülen yaşlar, kapanan gönül kapıları ve vefasız kadere karşı çekilen o son "yar yar" feryadı kalır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!