Yol Oldun Bana Şiiri - İbrahim Coşar

Kalbimi inleten hasretten çile
Gözlerimden akan sel oldun bana.
Gidişi durdurmak artık nafile
Gönlün sahibiyken el oldun bana

Sevip sevilmeye geç kaldık demem
Aşkına köleyim, çekip gidemem
İpekli kumaştan libas istemem
Aşk ile giydiğim çul oldun bana

Aşkın karşısında eğiliyorum
Yârin hasretinden dağılıyorum
Hasret deryasında boğuluyorum
Tutunduğum sağlam sal oldun bana

Sevdan yüreğimde saklı sır sanki
Bu aşk senle bana münhasır sanki
Sensiz geçen her gün bir asır sanki
Sensizlikle geçen yıl oldun bana

Aşkta ayrılık var dese de derviş
İnsan severken de çekip gidermiş
Gurbet seven kalbi bülbül edermiş
Halimi anlatan dil oldun bana

Coşari aşkından gün be gün çağlar
Hasreti çekmekten yüreğim ağlar
Geçit vermese de dumanlı dağlar
Mutluluğa giden yol oldun bana

08.06.2026/Samsun