Uyan Milletim Uyan. Şiiri - İbrahim Coşar

Hiç bu kadar istila etmedi Ankara’yı
Devlet makamlarını sarmış kara yılanlar
Ak diye gösteriyor alnındaki karayı
Halkımızı bezdirdi söylenilen yalanlar

Biz yılan tanımayız, onlar bizleri tanır
Gözü çok aç olanlar doruklara tırmanır
Kendini o dağların imparatoru sanır
Kartal yuvalarından yumurtayı çalanlar

Binbir çeşitleri var, zehirli ve zehirsiz
Mucizeler yaratır kendisine, sihirsiz
Limanlar yaptırıyor şehirlere bahirsiz
Yemin ederek bizden vekaleti alanlar.

Her birinin elinde bir marangoz keseri
“Hep bana” diye diye yontmak bütün eseri
Arada hatırımı sorsa da iyimseri
İkilemler yaşıyor ara yerde kalanlar

Etnik kökeni neyse Laz’ı Laz, Kürt’ü Kürt’tür
Bu bayrağın altında yaşayan herkes Türk’tür
Irk-mezhep yarasını kaşıyan yaban erktir
Karşısında milleti bulsun halkı bölenler.

Kanun var, adalet var hiç kimse bir şey demez
Şeyhlerin karnı toktur, müritler bir şey yemez
Cehalet kuyusundan çıkmamızı istemez
Dini duygular ile aklımızı çelenler.

Coşari haykırıyor “uyan milletim” uyan
Aynı bayrak altında toplansın sesi duyan
Karanlıktan çıkamaz bu günlerde uyuyan
Doğruda birleşiyor Hakk yolunu bilenler.

05.06.2026/Samsun