Yokluğunun adı Şiiri - Yasemin Tanık

Sen yokken Melahat Teyzenin sesi yine duyuluyordu,
Ne diyordu anlamıyordum
Eskici amcanın sesi yankılanıyordu mahallede
Ona da hiç kulak asmadım
Bir müzik çalıyordu bilmediğim bir evden
Kahrolası sevdiğin yağmurlar yine penceremde
Ve çok sevdiğin yapraklar balkonumda
Bana hediye ettiğin kalem de elimde
Tek fark ellerim ıslak
Mecalsiz kelimeler dövüyor beni..
Dinmiyordu bugün yağmur tanesi ve gözümdeki yaş..
Yine sokak telaşlı...
Hiç gitmemişsin gibi
Hayatın zindan kapıları
Yokluğunun adı!
Pazar yine kuruldu,
O çok sevdiğim kumaşlar yine aynı yerde
Kahve yaptım yine,
Nasıl içeyim ben sensiz
Nasıl tepiniyor anılar kalbimde
Sen yokken..
Ben de yok oluyorum!
O çok sevdiğim çiçeği alıp yanına geliyorum
Bana gözyaşı ve dualar kaldı
Sen yokken. ..
Hayat aynı işte ama ben değilim!