Yok oldu Şiiri - Yasemin Tanık

Mahcubum güneşe.
Göğsümde nara atarken sevinçler...
Hüzne mağlup oldum.
Mağdur oldum boynu bükük kalbimin
Eti kemiğinden ayrılan gökyüzüne göç ettim...
Küller zamanı emzirirken,
Yok oldu semada bir kuşun kanadı,
Yok oldu çocuğun cümlesi,
Yok oldu sayfalarına yazacak hikayem...
Şehir üşüdü uykusunda
Yorganını yaktı, uyanamadı düşlerinde...
Saçlarında tokası kırıldı.
Deli kız hayali ile uyudu
Doruklarda değildi
Uçurumdaydı her bir sevda...
Güllerin cenazesinde,
Yok oldu bülbüllerin öğütleri
Neylersin ki;
bu kadar günlük güneşlik günler varken...
Masumun yüzündeki bir damla söndürdü güneşi...
Ve yok oldu masmavi gökyüzü...

(Savaşlar ve kötülüklere binaen)