Yok ki Şiiri - Serdar Tunçluer

Fikri hür, vicdan’ı hür ha?

Ölmeden insanları, attınız cehenneme,
Bu nasıl bir kardeşlik, kime kalır bu kin ne?
Varmı ki bir ölmüşün arkasından gıybet’mek,
Varmı ki bir meftaya iftirayla zulm etmek,
Göster bana bir Din’de, bir ayette işaret,
İnanayım küfrüne kuruyası cehalet,

Dinlet bana ömrünce bir faydanı Rab için,
Allah için gösterde anlatta inanayım,
Kime faydan oldu ki kendi nefs’inden başka,
Kime ettin sen hürmet geberesi cehalet,

Tufeylilik, asalak hepsi bir tek kelime,
İşte senin fıtratın üretmenin yerine,
İmanına şaşarım sorsa biri bekletmem,
Derim kara cahildir soy adıda cehalet,

On metre toprak versem katledersin milleti,
Bir küçük sınır taşı katlinin tek sebebi,
Asırlardır sığmadın koca Yurdun tahtına,
Kime kaldı bu dünya sana kalmaz cehalet,

Sığmadın ki Yurda sen sığdırayım ben seni,
Zerden olsun makberin gümüş olsun kefeni,
Sen girersin vallahi hem yüzsüzsün serseri,
Utanmak'da yok sende kör olası cehalet …