Yok dostum yok
Söylenen sözün,
Atılan okun,
Giden sevgilinin dönüşü yok.
Kandırma kendini.
Gitmeyi isteyen gider;
Ne dersen de ne yaparsan yap, bahane edip yine gider.
Güvenmeyeceksin herkese. İnanmayacaksın "seni bırakmam" sözlerine.
Herkes eninde sonunda gider.
Bugün tanıdığın yarın el olur, ellerin olur.
Bağlanmayacaksın "onsuz yaşayamam" dercesine.
Alır sevdiğini, verir zulmü yaşarsın.
Öyle tepeden bakmayacaksın insanlara. Nereden geldiğini unutmadan yaşayacaksın.
Mesela değerlerin olacak.
Kırmadan, dökmeden, dağıtmadan sevmeyi öğreneceksin.
Gözün bakmayacak harama, Dilin dönmeyecek yalana.
Ucundan tutarak yaşayacaksın hayallerinin,
Ve arada nefes aldıracaksın içindeki havası eksilmiş umutlarına.
Öyle beylik sözler etmeyeceksin.
Başın hep önde olacak.
Dik duruşun namerde korku salacak. Yürüdün mü gölgen utanmayacak suretinden.
Ve sen her adım attığında yer yerinden oynayacak.
Helali haramı bilmeyenlerle çıkmayacaksın yola.
Vicdan terazinin kefesi hep delik olacak.
Gidiyorum dediğinde vurup kapıyı gideceksin. Ne aklın kalacak geride, Ne de yüreğin.
Azrail bile karşında düğme ilikliyecek.
İşte yaşamak budur:
Namertçe yaşamaktansa mertçe öleceksin.
Öleceksin ki mezar taşında adam yazsın.
30.03.2026 02:00
Kayıt Tarihi : 30.03.2026 02:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!