Gece sırtını dayamış dağların karasına,
Bir ben kalmışım bu ömür zindanında, bir de adının yankısı.
Yolunu kaybetmiş bir nehir gibiyim şimdi,
Mevsimlerden mülteci bir eylül çökmüş gözlerimin kıyısına,
Kuruyorum kendi sessizliğimde, kendi çaresizliğimde.
Dışarıda amansız bir kış, amansız bir kıyamet,
Duvarlar sessiz, duvarlar sağır.
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?
Devamını Oku
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta