Yiten Sevgiliye Şiiri - Cihad Furkan Çakır

YİTEN SEVGİLİYE

Yitirdim doğan güneşimi
Kaybettim kalbimde neşemi
Varlığın meçhulu inan ne zor
Sensizliği gelde benden sor

Kayboldum artık rotam belirsiz
Her yanım karanlık gecem güneşsiz
Kaydı gitti ruhum pervasızca
Yanıyorum bu gecede gün doğmazcasına

Sensizliğin ateşinde yanıyorum
Kendi kanımda demleniyorum
Her anımda seni hatırlıyorum
İnan ben her gece nefeste seni soluyorum

Çaresiz kaldım yokluğun sinemde
Artık kalmadı derman biçare ellerimde
En zoru ise sende hiç olmak
Hiçliğimde en derinde boğulmak

Sensizken ne idim anımsamıyorum
Maziden kopabilipte atiye
Ben seninle haşroldum
Sensizlik sürükledi bensizliğe

Artık yarımdan bir adamım
Issız rıhtımda bir başımdayım
Kendi şeytanımla çatışmaktayım
Sen yokken ben kaybolmaktayım

CFÇ