Özgür sayıyordum güya kendimi,
Sana bağımlıymışım meğer!
İnsanın ciğerine ciğerine işliyor,
Beklemeler, bekletmeler.
Bir ömre bedelmiş,
Son anlar, son saniyeler…
Ey mübarek gel gücenme!
Aldığın nefesteyim ben.
Ben sindirdim seni içime,
İstersen kabul etme sen.
Her ne dersen kabulümdür,
Gülüşlerinde saklıymış mutluluğun!
Ben içten,
Ben yürekten,
Ben gönülden kahkahalarını duydum...
Tarz meselesi bu!
Hıçkırarak ağlıyorum bir bulut gibi.
Sen bereketli toprak,
Sen taş kesileli…
Esiyor, tozuyorum bak!
Hırçınlaşarak vuruyorum sahiline.
Hücrelerimdesin,
Gözbebeklerimdesin,
Kulaklarımı çınlatıyorsun ha bire!
Yakıp kavuruyor beni,
İçteeen içe ateşin…
Ahhh keşke,
Keşke beraber resimlerimiz olsaydı
Bakıp bakıp avunsaydım.
Okyanus ferahı gözlerin
Kıyısında soyunsaydım.
Rüzgâr gibi esseydin,
Gadanı belanı ben alayım senin,
Ayağının altında toz olayım senin.
Her saniye içimde yakıyorsun beni,
Razıyım sırtında çul olayım senin.
İncesin, narinsin bilirim seni.
Ne deliliğim kaldı,
Ne günahkârlığım.
Bilmiyorlar ki ben aşığım!
Hiç bir güzelliğin sonu yokmuş,
Hâyallerimde sen varken…
Güya konuşuyorduk iki sevgili!
“Yol” dedin, “yoluna ölmek” dedim.
“Yol” dedim, alıp başını çekip gittin.
Hep çekiştirdin,
Hep eleştirdin,
Didik didik didiştirdin.
Bir şey bırakmadın bende,
Beni bitirdin.
Başkasına yar etmedin,
Alıp götürdün.
Yakmak için alev alev,
Sen mi üfürdün?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!