Yılmaz Turgut Şiirleri - Şair Yılmaz Turgut

Gözlerime çektim çile kederi
Ne sen Leyla oldun ne de ben Mecnun
Aşkınla yanayım kul Kerem gibi
Dağlara tırmanan Ferhatı gel gör.

Saçlarıma sürdüm beyazdan akı

Çok uzaktan geliyor
Feryadın sesi
O feryadın sesi
Gülümün sesi

Yüreğim parça parça

Bu ömür!
Hayat sayfalarımın
Buruşmuş yüzüdür
Dertlerin çilelerin
Kalbimi hep incittiği
Son sözüdür.

O kara gözleri unutmak çok zor
Aşkın yüreğimde bir ateş bir kor
Hep düşlerimdesin gece bana sor
Buluşalım senle ay ışığında.

Seviyorum seni ne olur anla

Ellerimle seni kafese koydum
Hüzünlü gözlerle son kez bakıştık
Bilemedim başına ne geleceğini
Kaybettim aşkımı canım dostumu.

Gürgendağı belki mezarın oldu

Sana uzaklardan baktım el gibi
Görmeyen gözlerim şimdi sel gibi
Aşkın yüreğimde poyraz yel gibi
Unuttum ben seni çoktan unuttum.

Neyleyim dikenli yaban bir gülü

Seninle doğmuşum seninle ölmüşüm
Dağın yamacına çöken dağ sisiyim
Kurtlar meclisinde bir deli bozkurtum
Yiğit yüreğimle ben seni sevdim.

Sisler arasından sana bakardım

Deli gibi sevdim ben bir kadını
Kalbime işledim güzel adını
Bir onda bulurum aşkın tadını
Yürekten bağlandım asla bırakmam.

Sevdiğim birgün yalnız seninle

Yüreğimi hasret sardı biranda
Ayaz akşamlarda karlar altında
Hep seni bekledim bu sokaklarda
Ellerim üşüdü her şey boşuna.

Geleceğim dedin gelmedin işte

Seni çok incittim farkındayım
Ağlayan türkünde şarkındayım
Ölmüşüm kalbinde kırkındayım
Kapat gözlerini bakma yüzüme.

Cezama razıyım sen bilirsin