Yılmaz Turgut Şiirleri - Şair Yılmaz Turgut

Şimdi toprağımda bir hasat yeli
Her şeyimi alır perişan eder
Alnıma yazılan kötü kaderim
Peşimden gittiğin of! Gayri yeter.

Birden kayboldun ya! yüreğim sızlar
Üşür her tarafım kış olur yazlar
Beni öldürüyor ettiğin nazlar
Sensiz yaşayamam dön yayla kızı.

Yokluğun içimde acıdan beter

Kerem gibi sevdim yaranamadım
Gurbet ellerinde barınamadım
Her çeşme başında güzel gördümde
Yinede bir güle sarılamadım.

Ferhat gibi yandım ama nafile

Dalgalar sahile biran vurunca
Karşımda hayalin yalnız durunca
Bir büyük heyecan beni sarınca
Her hazan mevsimi seni beklerim.

El ele verdiğim kolu hatırla

Sana hislerimi bir açabilsem
Sana sessiz sessiz bir kaçabilsem
Seninle yüz yüze bir konuşabilsem
O zaman sen beni unutamazsın.

Durma öyle sende bir şeyler söyle

Ellerimle seni kafese koydum
Hüzünlü gözlerle son kez bakıştık
Bilemedim başına ne geleceğini
Kaybettim aşkımı canım dostumu.

Gürgendağı belki mezarın oldu

Deli gibi sevdim ben bir kadını
Kalbime işledim güzel adını
Bir onda bulurum aşkın tadını
Yürekten bağlandım asla bırakmam.

Sevdiğim birgün yalnız seninle

Yüreğimi hasret sardı biranda
Ayaz akşamlarda karlar altında
Hep seni bekledim bu sokaklarda
Ellerim üşüdü her şey boşuna.

Geleceğim dedin gelmedin işte

Seni çok incittim farkındayım
Okuduğun türkünde şarkındayım
Ölmüşüm kalbinde kırkındayım
Kapat gözlerini bakma yüzüme.

Cezama razıyım beni bilirsin

Gözlerin kara kaşların rüya
Ellerin pamuk saçların ipek
Sıcacık kalbin, aşk dolu dünya
Bana şiir yazdırır her bakışımda.

Sözlerin tatlı endamın şirin