Yılmaz Turgut Şiirleri - Şair Yılmaz Turgut

Şimdi toprağımda bir hasat yeli
Her şeyimi alır perişan eder
Alnıma yazılan kötü kaderim
Peşimden gittiğin of! Gayri yeter.

Birden kayboldun ya! yüreğim sızlar
Üşür her tarafım kış olur yazlar
Beni öldürüyor ettiğin nazlar
Sensiz yaşayamam dön yayla kızı.

Yokluğun içimde acıdan beter

Kerem gibi sevdim yaranamadım
Gurbet ellerinde barınamadım
Her çeşme başında güzel gördümde
Yinede bir güle sarılamadım.

Ferhat gibi yandım ama nafile

Dalgalar sahile biran vurunca
Karşımda hayalin yalnız durunca
Bir büyük heyecan beni sarınca
Her hazan mevsimi seni beklerim.

El ele verdiğim kolu hatırla

Sana hislerimi bir açabilsem
Sana sessiz sessiz bir kaçabilsem
Seninle yüz yüze bir konuşabilsem
O zaman sen beni unutamazsın.

Durma öyle sende bir şeyler söyle

Zelzele kalbimde büyük şiddette
Enkazı yaşadım bunu bilmedin
Rüzgarlı bir günde geçmiş vakitte
El salladım sana beni görmedin.

Rüya aleminde uzun müddette

Bir yerde tesadüf sana rastladım
Duruşun endamın hayat doluydu
Sana hislerimi tam açıyorken
Evliyim demenle yıkıldım kaldım.

Ben yalnız çobanım koca şehirde

Yakında sonbahar başlar
Ağaçlardan yapraklar düşer
Hazanda kalbim sızlar
Yine yalnızlar üşür.

Kara kış kapımı çalar

Aslı bana yanmasaydı
Ben Aslıyı sever miydim
Kerem oldum aşka düştüm
Aşkım seni niye üzdüm.

Leyla bana kaçtı gitti

Kimseye kendimi anlatamıyorum anne
Herkes sağır olmuş beni duyan yok
Dost sandıklarımın şimdi karnı tok
Bir ben aç kaldım sevgiye,ilgiye anne.

Gayri sende yoksun çok uzaklardasın