Nasılsın Dost’um nidasıyla irkildim
Elimde olmadan bakındım etrafıma
Varmıydı böyle birisi tanrım
Ne Veysel’in ne de benim bulamadığım
Laf olsun diye seslendi birisi düşündüm
Görünce dona kaldım üşüdüm
Acılarla tavlanmış bu yürek
En çok sevdikleri üzmüş Onu
sessizce burkulmuş çoğu zaman
Kanadığı da olmuş için için
Gene de sevmiş insanı
daha çok sevmiş bıkmadan
sihirli bir seraptı dün gece
hasret şarkıları çınladı semada
sarıldı bedenler sevgiyle
kucaklaştı hasret yürekler
geçmişten anılarla
hocanin udunda inledi gönül telleri
sensiz yaşanmıyor işte...
kolay değil
yüreğimde yaşadıklarımı anlatmak
anlamsız gecelerim
ısıtmıyor örtüler
üşüyorum...
akşamın öksüz karanlığı
kara duvak gibi yüreğimde
duygularım perişan
sensiz
seni ağlıyorum
Geceyle sarmaş dolaş duygularım
Simsiyah
Bu kaçıncı kadeh
Sensiz içtiğim
Artık sayamıyorum
Sesin çın çın yankılanıyor
Özgür yaşarım kendimce
Gök yüzüne emanet ruhum
Sığmam duvarlar arasına
Toprak en sadık dostum
Herkesi severim kocaman
Denizler sırlarımı saklar
özledim....
sıcaklığını teninin
sevgi dalgalarını gözlerinin
özledim...
mutluluk yuvası gamzelerini
tüm gurbetçilerimize..........
görevim barış
barış güvercini benzeri
sevgi taşımak uzaklara
zor nedir bilmem
bir dost bulsam
erisem
bakışında
dolup damarlarına dönüşsem kana
dost çarpsa yüreğim
heyy dost
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!