Ferda; sen düşürdün beni derde
Bütün okul senin peşinde
Vermedin pas hiçbir ferde
Tabii ki ben garibe de
İnşallah düşersin bir civanı merde
Yazmıştır kader kim kime
Güneş batmadan doğar
Çiçek açmadan solar mı?
Alevsiz ateş yanar
Aşık sevmeden ağlar mı?
Sende öyle sevgilim
Sevmeyen ıstırabı anlar mı?
Taksi bekliyordu Antep yolunda
Ufacık bir evet‟ i
Tanımadığın insanlar
Ve gazi bir memleket içinde
Bulacaktın kendini
O kadar sıcak, o kadar samimi
Ayağa kalktım
Şöyle bir iki defa
Dolaşayım, belki
Dinlendiririm kafa
Ne gezer yine başladı
Hayal kara sevda
Ah…! Şu trenler yok mu trenler
Seni benden ayıran trenler
Geceleri uykumu böler de gider
Seni benden aldılar
Ama geri vermediler
Ankara garından Karsa kalkan trenler
Köy sevdaları, kör sevdalar
Bir kere duyulmuşsa Zeynep‟ le Mehmet
İşte o zaman kopar kıyamet
Olsa da sonu hezimet
Ölene kadar devam et
Yoksa sayılır ihanet, edilmez merhamet
Takvim 29 Ocak yazardı
Dumanlı basık bir kantininiz vardı
Plak “Gökyüzünde yalnız gezen yıldızlar”
Şarkısını çalardı.
Ve o gün bir kız gönlümü çaldı
Nasıl unuturum, nasıl unutursun?
Her şey birden oldu apansız
Kader bizi karşılaştırdı zamansız,
Keşke hiç görmeseydim seni
Ne de sen beni
Olmasaydı haberim
Varlığından senin
Hep böyle mi geçecek günlerimiz
Tatlım hep böyle …
Varamadığımız mutlulukların
Hayalini mi kuracağız düşlerimizde
Bir gün evet bir gün…
Ne sen benim
Bir gün beni anlarsın
Neden yaptım der yanarsın
Bu bir şeyi değiştirmez
Senden gidecekleri
Ve yılları geri getirmez
Geri döneceksin ama ne çare
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!