Her gece gelen inatla nefes almana bile engel olan o ızdırap nedir, bilir misin?
Bilir misin ki geceleri ağlamanın daha yanak yakıcı olduğunu?
Ruhun ağrıması nedir, bilir misin?
Ruhumun sancısıyla baş başa kalıyorum
Ben galiba artık ruhumu kaçırıyorum...
Aşk dediğin nedir ki?
Ulaşamayınca hasretinden yanmak mıdır?
Tesadüfen duyduğun gülüşüne vurulmak mıdır, en derinlerden?
Aşk dediğin nedir ki?
Ruhların çarpışması mıdır Rabbin nezdinde?
Yahut ruhların birbirine karışması mı?
Seni özlemiş, öyle söyledi bana.
Sanki seni özlemek yalnız bana hastı.
Seni sevmek yalnız bana özeldi.
Yalnız ben senin hasretinden yanabilirdim...
Sanki... Senin aşkın için benim varlığım lazımdı
Gitmek gerek bazen.. yolun nereye gittiğini bilmeden gitmek.
Gitmek gerek bazen.. acılardan, gözyaşlarından, o ağlarkenki titreyişlerden kaçmak gerek.
Gitmek gerek bazen.. tüm huzursuz gecelerin sebeplerinden gitmek gerek bazen...
Her zamanki gibi evdeyim.
Seninle konuştuğum her an,
hatrıma geldikçe hâlâ beni kahrediyor.
Ne kadar yazarsam yazayım...
iyileşmiyor ruhumun yarası,
dolmuyor bir türlü yerin.
Hasretim sana...
Zehir gibi girdin kanıma.
Hayatımda yer bile açmıştım sana.
Şimdi gelsen de bir, gelmesen de bir... Ama
Yüreğim bir umutla tutunuyor sevdana...
Yine dolup taştı hasretin.
Patlak bir musluktan fışkırırcasına her yere saçıldı
Yine elime yüzüme bulaştırdım...
Hayat yorgun, ben yorgun, sen yorgun
Ama bir olunca yorgunluklar
dostluklar, umutlar kalıyor senden bana.
Camda bir buğu var tıpkı gözlerindeki gibi.
Onları silmeye geldim sohbetlerle, kahkahalarla.
Ruhumdaki fırtınaların dinmediği şu zamanda, güneş gibi açıyorsun ruhuma
Bir şehir inşa ettim ikimize
Acın acım, mutluluğun mutluluğum olsun diye.
Çok mu önemsedim seni?
Kendi acımı unutacak kadar.
Çok mu sevdim seni?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!