Bir şehir inşa ettim ikimize
Acın acım, mutluluğun mutluluğum olsun diye.
Çok mu önemsedim seni?
Kendi acımı unutacak kadar.
Çok mu sevdim seni?
Sensizliğin dipsiz bir kuyu olduğunu düşünecek kadar.
Şimdi senin olmadığın bu şehirde
Tek başıma yalnızlığın acısını çekerken anladım
Seni kendimden de çok sevmemeliydim
Tüm mutluluklarımızı, üzüntülerimizi aldım gidiyorum
Kim bilir, belki bir gün özlerim seni diye.
Yıldız Tozu
Kayıt Tarihi : 20.06.2026 23:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!