Hayat yorgun, ben yorgun, sen yorgun
Ama bir olunca yorgunluklar
dostluklar, umutlar kalıyor senden bana.
Camda bir buğu var tıpkı gözlerindeki gibi.
Onları silmeye geldim sohbetlerle, kahkahalarla.
Ruhumdaki fırtınaların dinmediği şu zamanda, güneş gibi açıyorsun ruhuma
Ruhunun ruhuma iyi gelen bir yanı, kulaklarımda sesinin, kahkahanın izi var.
Yüreğinin izini hissetikçe içerimde diyorum ki yaşamının bir anlamı var...
Kayıt Tarihi : 20.06.2026 03:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!