Yıkılmasaydım Şiiri - Kasım Kobakçı

Rastlamasaydım o zalim kurnaza,
Çıkmasaydım dondurucu ayaza,
Anlasaydım fesatmış o niyetler,
Bırakmazdım işimi o son yaza.
*
Tüm varlığı kaptırmasaydım başta,
Hiç kaybolmazdım o dipsiz yokuşta,
Yorgun düştüm Mecidiye hanında,
Tükendim o inanılmaz nakışta.
*
Dümenleri tam vaktinde sezseydim,
Kötü adımları baştan ezseydim,
Hasan bey uyarmıştı zamanında,
Uzak diyarlarda yalnız gezerdim.
*
Fırıldak çarkına hiç girmeseydim,
Yalancı ellere sır vermeseydim,
Soyup soğana çevirdi tüccarlar,
Keşke kahveye hiç post sermeseydim.
*
Zarları hileli elden atsaydım,
Karıma biraz da yalan katsaydım,
Vurgunu yiyen taraf hep gariban,
Çamura daha da derin batsaydım.
*
Malımı mülkümü hep saklasaydım,
O sinsi hırsızı ben haklasaydım,
Ceket cepte yok oluverdi birden,
Tüm saf duyguları ben aklasaydım.
*
Üç kağıt destesine kanmasaydım,
Ruhumu güvende hiç sanmasaydım,
Pusuya düşürdü hain planlar,
O sahte limana dayanmasaydım.
*
Zokayı yutmadan önce dursaydım,
Hainin beyninde plan kursaydım,
Galata köprüsü tenha ve ıssız,
Kilidi kapıya sağlam vursaydım.
*
Sahtekar peşine takılmasaydım,
Dipsiz kuyulara atılmasaydım,
Rıfat usta acı gerçeği sundu,
Ucuza satılıp yıkılmasaydım.