Yıkık Şehirde Bir Kalp Şiiri - Gökhan Sağıt

Yıkık Şehirde Bir Kalp – Hikâyesi Bu şiir, görünmeyen bir yıkımın içinden doğdu. Dışarıdan bakıldığında sıradan bir hayatın içinde yaşayan ama içinde sürekli çöken bir insanın sessiz çığlığını anlatır. Şiirdeki “yıkık şehir”, aslında bir insanın zihnidir. Her sokak, yaşanmış bir hatırayı; her duvar, yarım kalmış bir sevgiyi; her çığlık ise söylenememiş bir duyguyu temsil eder. Bu şehir, kimsenin bilmediği bir iç dünyadır. Şiirin kahramanı, sevmeyi öğrenmeye çalışırken aslında kendini kaybetmeye başlar. Her sevda, onda bir parça daha eksiltir. Anlatmak ister ama bazı acıların dile geldiğinde hafiflemediğini, tam tersine daha da derinleştiğini fark eder. Bu yüzden susmayı seçer. Zamanla sessizlik onun içinde büyür, kalabalıklaşır. Dışarıdan sakin görünen bu insanın içinde aslında hiç susmayan bir savaş vardır. Bir gün aynaya baktığında, artık tanıdığı kişiyle karşılaşamaz; çünkü yaşadığı her şey onu içten içe değiştirmiştir. Şiirin sonu, bu görünmez acının en sert gerçeğini söyler: Bazı yaralar kanamaz ama insanı her gün yeniden yıkar. Ve en ağır tarafı, bunun kimse tarafından görülmemesidir. Bu şiir, işte o görünmeyen kırılmaların, sessiz çöküşlerin ve anlatılamayan duyguların bir ifadesidir.