Yıkarım Şiiri - Kasım Kobakçı

Yıkarım, bütün büyük köprüleri hiç durmadan,
Kırarım, çok sağlam olan duvarları sormadan,
Ezerim, o beyaz açan fidanları yormadan,
Acımasız bir fırtına koptu, yüce dağlarda.
*
Yakarım, yeşil ormanları ateşe atarak,
Boğarım, temiz suları zehirlere katarak,
Yıkar geçerim, her şeyi çukurlara batarak,
Söylenen ağıtlar, yankı bulur bu ovalarda.
*
Üzerim, narin kalpleri acımasız sözümle,
Kanımı donatır öfke, kara bakan gözümle,
Vurduğum darbeler, biter yalnız acı çözümle,
Sararmış yapraklar, dağıldı ıssız sokaklarda.
*
Zehirli oklar atarım, parçalayıp delerek,
Büyüyü hemen bozarım, umutları silerek,
Yıkıma sebep olurum, doya doya gülerek,
Şiddetli yaralar açıldı, şimdi insanlarda.