Yık bir daha Şiiri - Can Manifesto

Yıktığın duvarları tek tek geri düzeltiyorum.
Bir daha yık da kokun bir daha geçsin diye.
Yoksa, kim ne yapsın kuru tuğla parçasını,
Fabrikasındaki hammaddesi hariç.

Çaydanlığımız su sızdırmaya başladı.
Görünce aklıma geldin hemen.
Ben de tıpkı böyle süzülürdüm seni görünce.
Aklıma sen geldikçe deniyorum ama kartlaşmışım.

Seni şiir yaptım, sevgilim.
Derelerden denize kavuşan su gibisin.
Özgürlüğe yetişiyor bedenin, çiçeğim.
Orkideler topladım senin için.
Koklayınca dünyan renklenirdi, bilirim.

Kırmızı koltukta uyudum yine bu gece,
Senin en sevdiğin baş köşede.
Tekrar kızıp kaldırmanı istedim belki.
Kim istemez ki sevdiğini sinirli görmeyi...