Yiğit Kaya Şiirleri - Şair Yiğit Kaya

Yağmurlar ardından geliyor kokun
Bir bir yağıyorken her tarafa
Sesin nerde kaldı bilmeliyim
Yürüyorum her damlasına kadar
Görürsen şaşırma sakın ola
Bıraktım artık soğukluğunda ıslanmayı

Ya tedirginim ben sevdaya
Yada avare olmuşum bu yollarda
Git aydınlığa çıkamazsın yanımda
Huysuzum asiyim üstelik biraz da çirkinim
Bir sonbahar akşamı çıktın karşıma

Rastgele karşılaşmışız bir ağaç altında
Oysaki ağaç olmuşum yıllar yılı aslında
Sıkılmadan yorulmadan usanmadan
Rastgele rüzgar esmiş yanıma
En güzel duyguları getirmiş baş ucuma
Rastgele bir şairmişim aslında

Elbette ki açarsın bir bahçede gül olup
Elbette ki sever o kalp bir toprağı
Neler gelip geçer gönül bahçenden
Bir şiir olursun yada bir eser
Şair konuşturmalı sanatını her daim
İnsan olmalı herkese aynı olmalı

Olmadığının her zaman farkındaydım
Olmayacaksın da boşver
Seversen sever mi sevilen
Gelmezsen yine sever ki seven
Sevmiyorsa adı aşk değildir zaten
Bir bedene dokunmadan sevemezmisin

Hangi yollar getirdi beni buralara
Nasılda uzaklaşmışım ben sana
Bakma sen umutsuz olduğuma
Yıllarımı serdim ya sana
Gelen buyursun gidene güzel bir yâr olsun
Anlatacak çok şey kalmadı aslında

Bir sonbahar akşamında hatırla beni
Ellerini ısıtırken
Kızarmış burnunu ovalarken
Ufak bir sohbet arasında
Tatlı esen rüzgarda
Seni gördüğüm sokakta

Ne kadar görmesen de
Ne kadar uzak olsan da
Ne kadar sevmeyi bilmesem de
Bi o kadar beklerim seni
Pusulam yönünde
Yönüm gülüşünde

Seni sevdiğimi sessizce haykırmak isterim
Kimseler bilmesin ey yâr
Desem ki nefsime yenilgim
Yada gülüşlerine yıllarımı verdim
Ey yâr neyledin sen benim hayatıma
Nankörlük yapmaya mecbur bırakma beni

Ne seninle nede sensiz
Kaybolan bir ben görüyorum
Hazırmıydım mide bulandırıcı sevdalara
Oysaki dünden belliymiş
Sen beni ben yapan parça
Bende kaybolan bir parça