Yeter ulan yeter Şiiri - Murat Acer

​Yeter Ulan Yeter
​Diz çöktüğüm yolların tozu genzimde
Sırtımda bin yıllık yükün kamburu var
Gülüşler emanet hüzün yüzümde
Bu devranın bize bitmeyen bir zoru var

​Yeter ulan yeter
Yüreği yangına verdiğin yeter
Umutları dünden kırdığın yeter
Zemheri ayında bahar bekletip
Kapıma karları serdiğin yeter

​Gökyüzü masmavi biz mi kör olduk
Bir lokma ekmekde bin zehir bulduk
Dalında kurumuş yaprağa döndük
Daha sararmadan solduğumuz yeter

​Vefasız dostların sahte yüzünden
Yalanın dolanın bitmez öcünden
Gönül sarayının sönen közünden
Küllerle baş başa kaldığımız yeter

​Yeter ulan yeter
Gözyaşı pınarı kurudu bende
Ruh firar eyledi, can kaldı tende
Sağır sultan duydu feryadı bende
Bir tek sen duymadın vijdansız yeter

​Gayrı bitsin bu bitmeyen intizar
Dünya dediğin de bir avuç mezar
Kader kalemini tutan ey yazar
Bizi bu dertlerle yazdığın yeter