Yerdeki Sofra Şiiri - Şiir Metafizik

Ömür var ömre adanır
ömür var ömür alır
yüzüm uyuştu
dalarken bir yer sofrasına
kızlar gülümsüyor babasına
ekmeğin yarısı tükenir
gerisi albümde saklanır
duvarda halı
dibinde gazete sıralı
dayımın kurşun yediği yıldı
kışın baharı unuttuğu mevsimde
kırmızı kazakların uyku faslı
açılır ağızlar mor fistanlı anneye
ölülerin diri taklidine soyunduğu zamanda
ellerimiz titreye durdu
tablodakine kim inanır
günümüz penceresinde
inciler bileklerinde
tencere genişliğinde
melek eşliğinde