1992, İstanbul, Üsküdar.
sana varmak
ömrümden alıyor
varsın alsın
gökyüzü yarılıyor olduğu yerde
nasıl eşsiz bir akşam
gözlerin gülüyor
dişlerin inci
kaşların keman mı
dişlerin arasında kasabalar, bahçeler
dişlerin ardında dişçi sınıfına mensup aileler
ben
bir karınca öldürdüm işaret parmağımla
allah’ım sen büyüksün
karınca küçük
pişmanım karınca kararınca
bir karınca öldürdüm işaret parmağımla…
ummazdım elim cebimde yürürken
boynuma bir ip geçireceğinizi
ve asla hazırlıksız yakalanmazdım böyle
küçük bir çocuk gibi kaçarken yağmurdan
boynumda bir iple ölüme sürükleyeceğinizi
I. pürtelaş
nefesi kokan bir adamın sigarasını yakıyorum saadet sokak’ta
-bu sizi rahatsız etmesin-
kime yazılıyor bunun vebali düşünüyorum
ellerim cebimde ve köhne bir bakış takınmışken etrafa
elinde çiçekle yürüyor bir adam
gökyüzü alçalıyor
ve ben bu şiiri yazıyorum
elimde bir çiçekle yürüyorum
''sebepsizce metin eloğlu ve irfan eroğlu’na…''
hasmım ben ve metin ağabey
çıktık yürüdük sokakları
bitti sokaklar
*: şiiri okurken bilmenizi gerektiren iki husus:
1- şiir hızlı okunmalıdır.
2- kendi kendinizle konuşuyor gibi okunmalıdır.
zeytin ağacı olmalı insanın
bir başına
başıboş olmalı
tıpkı umursamadığım
ipteki çamaşır, bardaktaki su, yerdeki kuruş gibi
allah’ı sandınız sokak köpeklerini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!