Boynumdaki İp Şiiri - Ali Maruf Kaygılı

ummazdım elim cebimde yürürken
boynuma bir ip geçireceğinizi
ve asla hazırlıksız yakalanmazdım böyle
küçük bir çocuk gibi kaçarken yağmurdan
boynumda bir iple ölüme sürükleyeceğinizi

göğe çeken o ipin korkunç karanlığından şüphe etmezdim
sancılarım olduğu o geceler şiir yazarken
çünkü ben hep göklerde arardım umudu
savururken göğe çeken ip beni
avucumdan zeytin çekirdekleri dökülürken
küfrettiğim şehri ayaklarımın altında görmeyi
tahmin edemezdim

yağmurdan daha saf bir dua ederken geceleyin
boynumda bir iple secdeye alnım değdi
sen düşlerimde bana yürüyordun
bir yürümektir gidiyordu ve trenler susmuyordu

boynumu çevreleyen o ip göğe çekerken beni
yağmurların şehre nasıl düştüğünü
böyle pişman böyle ıslak ve böyle güzel seyredemezdim
kök salmış ağaçlar
gökte uçan kuşlar
ve intiha r etmiş kadınlar görüyorum
göğe çeken ipin kusurlarında

bileklerimi kestiğim gece
kan içinde ve ağlarken
bir ağacın kavuğunda bekliyordum ölümü
ben ölürken boynuma bir ip geçirdiğinizi
kim görse üzülürdü

ben bir ağacın kavuğunda beklerken ölümü
avucumun içinde gözlerin belirdi