Kalbimi çarmıha geren felek,
İsa’nın rüzgârından bile eski bir kırgınlığı
boynuma ilmek gibi asıyor, herkesin gözü önünde.
Hayatın en kalabalık yelkovanı bile artık aksıyor;
zaman, kendi damarında çürüyen bir hüküm.
Ellerim
titrek bir tanrının oyuncağı değil,
inkâr edilmiş bir duanın artığı.
Ve ben,
bu düzenin içinde
sadece mağlup değilim;
fazla yakınım.
Kayıt Tarihi : 21.06.2026 10:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!