Yol sandığın, kendi çizdiğin bir iz değil,
Adım attım dersin, lakin hüküm sende değil.
Kalem çoktan yazmış varacağın her yeri,
Sen yürürsün sanırsın, götüren kader seni.
Bir harf düşer kalbe, anlamı bilinmez,
Bir rüzgâr eser, yönü sana verilmez.
Sen pusula ararsın kendi hevesinde,
Yol, yazıldığı gibi çıkar nefesinde.
Kader, bir sır gibi saklı her anda,
Ne eksik bir nokta, ne fazla bir damla.
Sen “ben seçtim” dersin, gururla, hevesle,
Oysa seçim dahi yazılmış ezelde.
Kimi dağ aşar, kimi denizde kaybolur,
Kimi aşk ile yanar, kimi sabırla dolur.
Her bir adım, bir ayet gibi iner gönle,
Okuyana hakikat görünür bir an ile.
Yol, varacağın değil, var edenin izidir,
Senin sandığın her şey, O’nun bir gizidir.
Teslim ol da anla, çözülür düğümün,
Yazı okunur ancak, susunca gönlün.
Ey yolcu, bil ki yol da sen de emanetsin,
Yazıdan doğar her şey, sen sadece “anı”sın.
Bir “ol” emridir belki tüm bu seyr ü sefer,
Yazılmış bir kaderde, yürür her bir beşer.
Kayıt Tarihi : 2.05.2026 12:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!