Ne zaman aklıma düşsen, yeni bir sayfa açıyorum. Belki diyorum sana dair yazdıklarımı okursun diyerekten... Seni yazıyorum hiç usanmadan ve en çokta F5 tuşunu seviyorum. Her sayfa yenilemesine senin gelebilme ihtimalini ekliyorum. Şiir bitiyor ve yoksun. Yeni bir sayfada buluşuruz ümidiyle, çarpıya basıyorum.
Öyle kızgın, öyle durgun...
Severken seni...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta