Ben kaçmaya çabaladıkça sen tuttun ellerimden… Kaçamadım senden ve seni yazmaktan…
Mühürlü bir kapıydın önümde ve anahtar filmlerde olduğu gibi paspas altında hiç değildi…
Yazdım ve yazdıkça sen çoğaldın, ben küçüldüm sevgili…
Artık bir sabahın ayazıydı düşlerim… Sensizdi ve sensizlik boşluktu. Düştüm…
Öyle hırçın, öyle asil…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta