ellerimde ellerinin aklığı
günlerden gecelere sakladığım
bir güvercin kanadı bildiğin
değinince yüreğime ansızın
mutluyum ama değil...
Yazık geçip gitti yıllar bir yel gibi
Yapraklar döküldü, dallar kurudu
Dört duvar arasında yorgun bir adam
Bir akşamın ucunda birbaşına
Sustu yel, dindi yağmur, durdu kar
Şimdi yok,şimdi hiç yok, yok işte
bu yüzden korkuyorum belkide
bu yüzden istemiyorum kimbilir
geçip gitmesini bu sokaktan bu ilkyazın
bir daha gelmez diye bu güneşi
bir daha göremem diye balkonumda
bir acı, bir hüzün yumağı yüreğimde
Üstüme gelme şiir geceme
Dokunma ince yellerle acılardan
Bu eskimiş saçlarıma karanlıkta
Yorgunum işte yılgınım yenilgin
Ben hep bu sulardan tersine akan
Ben hep bu sokaklarda yıllarca
Yaz…
Beni de yaz
Beni de anlat
Beni de anlat beni de
Beni de unutma bir gecenin mağarasında
Yalnızlığımı yaz
Dönüyor gibiyim yeniden
Eski günlere şiirlere
Bir günün ucuna bir akşama
Bırakılmış bir çocuğa yeniden dönemeçlere
Sessizce dönüyor gibiyim
Anlatmak için acısını bir adamın
Durdum da kendi karanlığımda kendi yazımda
Seni düşündüm akmayan ırmakları
Elime dokunan boşluğu aldım yazdım
Yalnızlığı üzüncü kan-kırmızı bir akşamüstünü
Bir akşamüstünü dalgın gözlerime…
dur gitme bırakıp gitme bu karanlıkta
bu çocukları Afrikaları aç solgun yüzlü
dur gitme dur serçe yine birbaşına
hangi ırmak bilemezsin hangi denize
hangi sokak nerelerden hangi kıyıya
dur gitme kırarlar dayanamam kanadını
Bırak beni şiir gideyim
Yorgunum uykulara gecenin ortasında
Sokaklarda kar içimde umutsuzluk
Yasakların sivri ucuna dokunmuş gibi
Sözcükler dudaklarımda donuyor
Balkonumda çiçeklerim…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!