Yaşayıp gidiyorum işte Şiiri - Hatice Ak

bir perde açılırdı yüreğimde
seyre dalardı gözlerim
uzaktan uzağa şekiller çizer
sevdiğim imgelerle süslerdim yüzünü
içimdeki heyecanla sana gelmeyi
seni yazmayı isterdim şiirlerimde

saklamazdım sevdiğimi
seni sevmek beş vakit ibadet gibiydi
bir an hatırımdan çıksan
kabahat işlemişçesine utanır
kızardım kendime

bende hal böyleyken
inanmışlık sendromuymuş tüm görüntüler
nereden bilecektim perde kapanınca
gizemlerin kaybolacağını
bir silüete duyulan özlemin biteceğini

ah o kurgulanmış meşguliyetler
canına ot tıkar tüm değerlerin
oysa sevgiye zaman ayırmak
nefes almakla eşdeğer olmalıydı
yüreğinde sevgi büyütmeyenin
insanlığı tartışılmalıydı

velhasıl
soruyordun ya ara sıra iyi misin diye
iyi olayım olmayayım sana ne

zor da olsa öğrendim
duygularımla baş etmenin yolunu
hayattayım öyle ya da böyle
yaşayıp gidiyorum işte

27.10.2009-2021-haticeak