YAŞAMAK SADECE NEFES ALMAK DEĞİLMİŞ
Nefes almak mı sadece yaşamak dediğin?
Yoksa bir göğsün kafesine dünyayı sığdırmak mı?
Bir çığlık kopar en derinden duyulmaz kimselerce.
Yaşamak o çığlığı susturmak değil onu anlamaktır belkide.
Anlamak bir sese yankı, bir acıya ses olmak,
Göz yummak değil gerçeğe, o boşlukta kaybolmak.
Çığlığa ses olmak ruhun en ağır yüküdür,
Fakat o yükü taşımak insanlığın büküdür.
Anlamak sadece duymak değil o sese yanmaktır,
Gerçek yaşam her nefeste o yangında uyanmaktır.
Zordur elbet, küllerinden her gün yeniden doğmak,
Kendi karanlığında, kendi ışığını bulup boğulmamak.
Kaçmak değil, o fırtınanın tam ortasında durmaktır yaşam,
Sessizliğin dilini çözüp, kelimelerden bir kale kurmaktır her akşam.
09 12 2025
Öznur Tali
Kayıt Tarihi : 9.2.2026 22:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!