Yorulunca sırtını yasladığın o koca çınar,
Kök salar toprağın en derin susuzluğuna.
Dallarında kuşlar yine o şarkıyı fısıldar:
Güneş, her geceyi boğar kendi sonsuzluğuna.
Kışın ayazı yaksa da incecik dallarını,
Baharın müjdesi gizlidir her tomurcukta.
Yırtıp atar elbet karanlığın fallarını,
Bir çocuk gülümsemesi büyür o son çocukta.
Umut; bir avuç tohumdur kurak bozkırda,
Boy verir sabrın ve terin olduğu her satırda.
Yürüyelim o aydınlık, o berrak yarınlara,
Yıldızlar rehber olsun bu sönmez yangınlara.
Turan Canan Güzel
Kayıt Tarihi : 9.04.2026 05:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu dizeler, her bitişin yeni bir başlangıç, her karanlığın ise doğacak güneşin habercisi olduğuna inananlar için yazıldı. Umut, kalbin en dirençli kalesidir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!