Yine aylar yıllar sonra seninle karşılaştık
Senden uzaktayken fırtınalar, kasırgalar kopuyor içimde
Şimdi karşına geçince masum bir çocuk gibi oluyorum
Fırtınalı denizlerden çıkıp sakin bir limana giren gemi misali...
Oradan buradan sohbet ederken gözleri doldu
Yaşlar akmaya başladı yağmur damlası gibi değil
O şairlerin şiirlerindeki gibi değildi, bir kurşun gibiydi
İkimizin gönlünü delip geçen, ne gelir ki elden yar...
Biliyorum onun da içinde fırtınalar kopuyordu
Ardımızda ne enkazlar var, yıkık dökük yarım kalmış anılar...
İnan ki biz bunu hiç hak etmedik seninle
Yaşlanma hayaline erişemedik biz.
Hatırlıyor musun?
Sen Türk kahvesi yapardın karşılıklı yudumlayıp hayaller kurardık
Beraber yaşlanacağız, oğlumuz olacak, askere uğurlayacağız...
Öyle işte.
Öldürdüler, kurşuna dizdiler, yaşarken acımadılar
Gülüşlerimizi çaldılar, savrulduk ayrı ayrı yollara
Sen bir ayrı yolcu, ben ayrı bir yolcu...
Ama ben tertemiz bir sayfa ile yolculuk yapıyorum yar
Yanımda iki melek ile...
Hani diyor ya; zamanı değildi, sen yanlış yaptın diye
Evet be Yar, sen bize çok yanlış yaptın, ahımızı aldın...
Sana da üzülüyorum,
O ahla bir ömür nasıl geçer diye.
Kayıt Tarihi : 15.04.2026 19:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
gercek yasanmiş hikaye




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!