Yaralı Gönül Şiiri - Yücel Özkü

YARALI GÖNÜL
Kime meylin düştü de döndün yüzünü,
Soldurup gittin gönlümün gülünü.
Elinle ektiğin sevda bağını,
Vefasız rüzgârlara bıraktın özünü.

Yakınken ırak ettin yollarımızı,
Ayırdın gönülden düşlerimizi.
Bir tatlı sözünle gülen bu canı,
Mahkûm eyledin hasret gecemizi.

Bir sevdan olsaydı dönüp gelirdin,
Yoluma bir gün olsun uğrardın.
Zülfünün telinde bir sır misali,
Beni de ömrünce saklar dururdun.

Madem ayrılık düştü gönül yazına,
Niçin aşk ateşiyle dağladın?
Bir ömür sürecek bu gönül sızısını,
Bırakıp gittin de bana bağladın.

YÜCEL ÖZKÜ
14 Haziran 2026/00:45