Yapma be hayat,
Paramız olunca mı saygı gösterirsin?
İnsanlık sözde insanlık,
Sen fakiri zengine köle edensin.
Aşıkları ayırmak için her türlü duvarı örersin onlara.
Güçlüler geçer,
Güçsüzler kalır duvarın arkasında.
Vakitsiz alırsın insanların elinden en sevdiklerini.
Sevdiğinin mezarının yanındayken basar tipi.
Dostun bile sırtından vurur,
Bir zaman gelir unutur aile.
Hayvansal dürtüler yüklersin insanlara,
Düşman edersin birbirlerine.
Yaşanmışlıklar yıpratır nice insanları.
Hayata adımını atanın çok erken kırılır kanatları.
Geleceğin temel amacı mutluluk,
Bu umutlar dünyasında.
Hayat, umutlar seni doyurmaz,
Niye yiyip bitirdin son umutları da?
Bir yudum suya muhtaçken
Çıkartırsın karşıya şelale.
Tam sevilecekken anlaşılır ki
O şelale serapmış sadece.
Yapma be hayat,
Canını yakmadığın bir insan var mıdır ki?
Güçlü olan sen olsan da sen benimsin,
Bil beni efendi.
Mart / 2008
Kayıt Tarihi : 29.07.2026 11:08:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
