Dillerde dürüstlük, sahtedir özü,
Nutkuna "Kemal’in", adını katar.
Hırsızlık yaparken, kızarmaz yüzü,
Gidip el aleme, ülkeyi satar.
İki direk için, milyonlar döker,
Çekirdek çitleyen, bir eşek diker,
Gururla övünüp, nutuklar çeker,
Sanır ki vatanı, heykeller tutar.
İffet dersi verir, kürsüden coşan,
Yirmilik güzelle, haddini aşan,
Baklava kutusu, dövizle taşan,
Tatlının yerine, rüşveti yutar.
Özgür Özel çıkar, kafası duman,
Sözleri peltektir, hali pek yaman,
Kedi pastasına, ağlar o zaman,
Lider dedikleri, çamura batar.
Ecdadın kabrine, hürmetsiz geçer,
Toprağı alkolle, yıkayıp içer,
Manevi ne varsa, kökünden biçer,
Kutsal değerleri, yabana atar.
İktidar yükünü, istemez almak,
İşine en uygun, geride kalmak,
Gelen her adayı, dünkünden ahmak,
Muhalif köşede, yan gelip yatar.
Kayıt Tarihi : 10.04.2026 00:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!