Ey şair!
eğer şairsen yalnız şövalyesin
küsme kaderine dert etme sakın
varsın eksik olsun sahte alkışlar
yalancı gülüşler
unutma! hakikatin yükünü taşıyan
yüce bir şairsin.
Bu yalan dünyanın maskeli balosunda
tenkit edecekler, yereceklerdir seni
solmasın ruhunun dalları
her dem tomurcuklansın umut
açsın duygularında çiçekler.
Baş koydun bu yola sonu fanidir her yolun
görevin haykırmaktır sessizliklere
bir elinde meşalen, bir elinde kalemin
parlasın ışığınla keskin kılıç!
girmesin kınına hiç.
Tatlı şehvetlerine yalan dünyanın
sevdalı şiirler yazacaksın elbet bir gün
divane şaire çıkacaktır adın
unutma ki...
uğruna destanlar yazdığın sevgili
her mısrada andığın o tatlı yüz.
Takvim yaprakları
savrulduğunda son geceye
zifiri karanlıklar korkutmasın seni
melekler refakatçin
rahmet rehberin olsun
kutlasın ozanlar gelişini
şiir sofraları kurulsun.
İlkbahar güneşi kadar sıcak
okunsun ışıltılı şiirlerin.
ak gerdana dizilsin inciler
sen ki ey yalnız şövalye...
ufkun kızıllığı mest olurken
yârin gamzeleri gül açtırsın
utancından batsın güneş.
Hakkını helal et şair, hakkım helaldir sana
her nefis tadacaktır vedayı
ve ardında kalan her mısra
topraktan fışkıran dua gibi
filizlenecek
yücelecek ruhun göklere;
okunurken Fatiha'n
Kayıt Tarihi : 9.12.2020 14:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!