Yürüyorum kaldırımda, ancak nereye gideceğimi bilemiyorum.
Belki de tüm yollar sana çıksın istiyorum.
Yürüyorum öylece, yalınayak.
Yalnız değilim; ayaklarıma takılıyor benden önce geçemeyenler.
Aldırış etmiyorum yaralarıma; her adımda dile geliyor ruhlar.
O kadar acı dolu ki o ruhlar, kendi boşluklarına hapsetmek istiyorlar beni.
Bu yolda sana çıkamıyorum,
Azap çeken ruhlara esir kalmak istemiyorum.
Kayıt Tarihi : 6.04.2026 03:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Aşkın Dengesi Neydi? - şiir kitabından alıntıdır..
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!